Οι διανοούμενοι μειδιούν και οι ποιητές διανοούνται. Όχι.
Χρειάζεται κάτι άλλο. Ίσως η αφέλεια. Μάλλον η αφέλεια και η χάρις μαζί. Εάν
μας χτυπούν, να βγάζουμε ήχο καθαρό. Και να προτείνουμε μια ζωή που, για να
σταθεί, να μην έχει ανάγκη από υποσημειώσεις. Είναι καιρός, θα το ξαναπώ, η
παλιά μας εκείνη γνώριμη Αμαδρυάς ακόμη και μεσ’ από τους ηλεκτρονικούς
υπολογιστές να ξαναβρεί το δέντρο της. Να μπει πάλι μπροστά ο μηχανισμός μιας
ατελεύτητης εικονογραφίας. Και να δοκιμάσουμε καταπρόσωπο τον αέρα μιας
ελευθερίας διόλου όμοιας μ’ εκείνην που κατοχυρώνουν τα δημοκρατικά μας
Συντάγματα.
Οδυσσέας Ελύτης
« Ιδιωτική οδός » απόσπασμα
