φυγής



Φεύγω ολόσωμα μπροστά
με το σκοτεινό μου άλογο
Aφού δε γνέφει σβηστή φωτιά
ας παρηγορήσω με άλλα ξερόκλαδα
τη στάχτη
στάχτη το αθίγγανο στόμα
άρχισε κιόλας να καίει ανάσκελα
κλoτσώντας οξυγόνο φυγής
και καπνίζει η περιοχή κλειστά σύνορα

Σκοτεινό σκοτεινό μου άλογο
στην ασταθή σου ράχη
επιστρέφεις με στο μακριά τού εγγύς
με του προσκυνητή τη χαίτη χαμηλά
σε μάταιους ελιγμούς
ως η αδιέξοδη υποφορά μόνο γνωρίζει