ΙΒΥΚΟΣ - μέρος Α!

"Παραμονεύανε ληστές πίσω απ` τα δέντρα
Μα το στεφάνι της άνοιξης, τη λύρα
αυτοί τι να τα κάμουν;"

"γραφές"

Πουλί των κεραυνών

 τι να σου σφυρίξω εγώ το ράμφος της φοβίας

Θα σου μιλώ με των βροχών τα νήματα

και μια ζεστή φωνή

άλλα μολύβια γιατρικά δεν έχω

Ευλογία

Εάν παράλογα υαλίζεις

μπορεί και να αυτοβρίσκεσαι σε σκοτεινές στιγμές σου

κι ύστερα  αναγνώσιμα ορατός

να αυξάνεις διάμετρο μέσα στην τέλεια αφέλεια

τη βεβαιότητα του τίποτα

Αρχή εκ του μηδενός συν κάτι αναγκαία

και θεμέλια ευτυχίας δεν υπάρχουν

είναι η ισορροπία της μοναξιάς σε μορφή σκόνης κόσμου

Αχ, η γαληνότατη τρικυμία και συ

πανί Ιμαλαΐων σε ανύπαρκτους θεούς

Ας μην παραεξηγήσουμε την άφατη λειτουργία

φτάνοντας απελπισία εισπνέεις ύψος

αίτια κι αιτιατά κι όλα σου τα πλάσματα

αφομοιωμένα γραμμικά ηλεκτρικών σπινθήρων

μα ο λόγος συναφής του σκοπού δε πιάνει στόχο

όσο πλησιάζεις απομακρύνεσαι

κι όσο τρέχεις τόσο ακίνητος όπως 
στους διωγμούς των ονείρων με τα κομμένα γόνατα

Δεν υφίσταται σχάση δεν υπάρχει νομολόγιο

τσεκούρι που λυπάσαι στις ρίζες ωραίων δέντρων

κι εκείνα γειωμένα σε επίτευξη καρπού

να μην  έχουν ιδέα από τέτοιες αυταπάτες

Μα αν υποψιάζονταν από σύσσωμες αντιστάσεις

δε θα ’μενε ξυλοκόπος όρθιος

S.X