"μοιραία στροφή μας κρύβει
φανερωμένους ολόκληρους στον καιρό

και να `μαστε πίσω διηνεκείς εραστές
στο μονιμότερο του προσωρινού
κάποτε το απελθόν κάποτε το μέλλον
πάντοτε η αμφίστομη λέξη"

δεν είχα χτίσει τη γωνία
που θα με στρίψει εγκαίρως
και μετά το χωρισμό γύρισα
κι απομακρυνόμουν κλάμα ταχύ

πλάτη φεύγει η αγάπη
και αβάσταχτα αργά
με τα άγια των ερειπίων ανά χείρας

τώρα
επερχόμενος από άλλες διόδους καταφτάνω
άσπονδος δαμαστής των ευλυγισιών
πάνω στο σύρμα των συναισθημάτων
τρώω πίνω τα ακροβατικά
γλείφω τα δάκρυά μου ως την άκρη της βροχής
αλητείας σφυρίγματα περιφέρομαι
με του λωτού τη γύμνια
στις ράχες άλλων καρουσέλ
κύκλος κύκλου
και καύσιμος γύρος του αθανάτου

ο λάτρης της στερεότητας των ματαίων
στου νου τη φυγόκεντρο εγκαταλείπομαι άγανο
σε πλήκτρα ξένων δοντιών
σε ελαιοτριβεία άλλων σωμάτων
κύκλος κύκλου δίχως μεσάζοντες εργασιών
πεθαίνοντας συχνά μέσα στη ζάλη
των δικών σου απόντων αρωμάτων