Nagi
«…
μου επιτρέπεις να σε λέω Nagi;
Nαγκί , όμορφο αγκάθι
μην κλαις
στους άλλους άφησε τα έκπληκτα μάτια
στων δακτύλων τις άκρες τα άγουρα πορτοκάλια
για το ίσως
στο κάποτε στο αργά
που δε θα `μαι εδώ με τις λέξεις
μες στο δωμάτιο το παλιό
που σπάζουν στα παράθυρα
φιλιά μισοτελειωμένα
απ` το ψηλά της κρεμασμένης θύμησης
σκοτώνεις επιστροφή
φωτογραφία ακάλυπτη
στη ληγμένη αντιβίωση του καιρού
τα μικρά μας πουλιά κοιμούνται στο γείσο της στέγης
αναστενάζοντας το κακό όνειρο
φυσάει πολύ
Μα εγώ θα σε βγάλω περίπατο απόψε
Με τα χέρια στις τσέπες
Ολομόναχος…»