"Αν καίει στην άκρη σου ρηγάτο φως
κάποιος θα σε έβρει έλεγες
και Θάλασσά μου έτρεμες σύγκορμη
σ` όλη την έκταση επιθυμίας κύματα
δίχως εχθρό ξεσηκωμένα

Κόμη νοερά
του σκοταδιού το περιεχόμενο

η πλεονάζουσα ανηθικότης
Αχ
άλλη από Θρακικό μεσόγειος"

ένα έψιλον

ένα ωμέγα

όρθιο στήθος

στήθος πλαγινό

κι ανάμεσά τους του νερού το ρο

ρότα ρυάκι

πολύ απ` τ` αρμυρό

του κόσμου οι κήποι

λίγο απ` τη λύπη

και μπόλικο από σίγμα τελικό

ερήμην

Απ` τους γκρεμούς των παρειών

κατεδαφίζονται  τα αρχαία νερά

Μαρίες Μαρίες στις ρίζες των σταυρών

είναι τρύπιο το διχτυάκι του καημού

στα περάσματα των σκέψεων γλιστράνε

τετράγωνα λημμάτων

και γελούν εις βάρος μας

το άδειο μεσημέρι το βλαβερό απόγεμα

ρώτα το τραπέζι που εκθέτει

μπουκιές ψωμί πικρό νερό

τους τοίχους  άβαφοι με τις σειρές των αφισών

σχισμένες να κρέμεται ατημέλητα το μέλλον

τι ωριμάζει ερήμην

στην τόσην άγνοιά μας ο καιρός

λεπίδα

αναγραμματισμένη ελπίδα της επόμενης μέρας

"Αργείς 

σαν αναπόφευκτη καλημέρα

στο άνοιγμα της πόρτας που ναύλωσε

άφιξη το ωραίο πρόσωπό σου

το πίσω της πόρτας

άλλης ζωής  το πρόσωπό σου

της μοναξιάς που λύνει τα πισθάγκωνα λόγια

κι ελευθερώνεται η ξενυχτισμένη μέλισσα

με ποιο βουητό σε σημαδεύει πάλι

τόσος βοριάς χυμένος μες στον κόσμο

κι έχει εκεί έξω μιαν ομίχλη

στα πλαίσια 

του σώματος 

του νου 

των υλικών

και πώς θα ζήσεις δίχως ζεστά χεράκια

τούτην εδώ την άσπρη σκοτεινιά... "

"μοιραία στροφή μας κρύβει
φανερωμένους ολόκληρους στον καιρό

και να `μαστε πίσω διηνεκείς εραστές
στο μονιμότερο του προσωρινού
κάποτε το απελθόν κάποτε το μέλλον
πάντοτε η αμφίστομη λέξη"

δεν είχα χτίσει τη γωνία
που θα με στρίψει εγκαίρως
και μετά το χωρισμό γύρισα
κι απομακρυνόμουν κλάμα ταχύ

πλάτη φεύγει η αγάπη
και αβάσταχτα αργά
με τα άγια των ερειπίων ανά χείρας

τώρα
επερχόμενος από άλλες διόδους καταφτάνω
άσπονδος δαμαστής των ευλυγισιών
πάνω στο σύρμα των συναισθημάτων
τρώω πίνω τα ακροβατικά
γλείφω τα δάκρυά μου ως την άκρη της βροχής
αλητείας σφυρίγματα περιφέρομαι
με του λωτού τη γύμνια
στις ράχες άλλων καρουσέλ
κύκλος κύκλου
και καύσιμος γύρος του αθανάτου
ο λάτρης της στερεότητας των ματαίων
στου νου τη φυγόκεντρο εγκαταλείπομαι άγανο
σε πλήκτρα ξένων δοντιών
σε ελαιοτριβεία άλλων σωμάτων
κύκλος κύκλου δίχως μεσάζοντες εργασιών
πεθαίνοντας συχνά μέσα στη ζάλη
των δικών σου απόντων αρωμάτων