Θράκη

Νεαρή γυναίκα από τη Θράκη φέρει το κεφάλι του Ορφέα
( Gustave Moreau -1865 )
*

παγκόσμια κοιλάδα

"...χείλι ανισόρροπο

ξέφτι σχοινί στην πιο επίσημη ακροβασία

μετράω τα σταθμά που με κατάφεραν

σπάσιμο βάρος...

...σε ποια διεύθυνση ουρανού

να στείλω των βροχών τις μουσικές

και των μικρών ωρών τον ξένο

Δύση δύση όπου κι αν δεις "

ΣΗΜΥΔΕΣ

"στο σαρκίο μου πίσω"

Διέσχιζα φως όλη  νύχτα

Με μάτια ορθάνοιχτα

έκοβα κίνηση

Ήμουν εγώ

και η  παρηγορία της  θέασης

Μα Αν ο Έρωτας  Θεός

λοιπόν

εσύ τι

με τη φαρέτρα πλάι σου βέλη χυμένα

Όχι

θα πω

πως ένωμα ουρανού και θάλασσας

ευθεία τελειωτική

σε τόσα κύματα φιλιά

να σιγοπέφτω ένας ένας

κι όχι

δε θα το πω και σκέτη αγάπη

με την κομμένη  την ανάσα

έξω απ` τον κόσμο με παρέσυρες

φωταγωγημένο θέλω και χορεύω

ανοιχτά ενδεχόμενα

Να δούμε τώρα

πώς θα γυρίσω στο σαρκίο μου πίσω

"ΠOTE"

Ποτέ δεν ντράπηκα τα δείπνα της Εκάτης
τα `χα διπλήν ανάγκη
και μες στη νύχτα της απόστασης που μας χωρίζει
ίσως να μην ακούγεται ευχαριστώ
μα το `χω πει πριν καν χορτάσω
και προς τα τέσσερα σημεία των πλούσιων αυτιών σας

Τώρα χορτάτος σταυροδρόμι
επιστρέφω πάλι
σκοτάδι προς δυσμάς

Λούστηκα από νωρίς τα διαλύματα της τέχνης
ύστερα τον καθρέφτη
το σώμα
κι είπα του αίματος να `ναι σε θέση μάχης
να μην ακινητοποιηθεί
τελικά τη γέλασα την επόμενη ζωή
με μιαν κορδέλα λύπης στα μαλλιά
ομόρφυνε τόσο μαβιά
όλο το πίσω φορτωμένος
παίρνω βαθιά ανάσα και φεύγω στον κόσμο
Μα
οπλίστηκα κρυμμένα νύχια;
δε θυμάμαι
φοβάμαι
κι ας μην είμαι ψηλά

Φραγμένα μου μάτια
μούσκεμα κάγκελα
ανοίξτε μου τώρα τον ξένο δρόμο
να οικτίρω όσο μπορώ τους αφρούς τα χρυσάνθεμα
που κηρύσσουν
πίσω απ` του νου μου τις φραγές λιβάνι

S.X