Γιατί

Γιατί θαρρείς που  τραγουδώ
Χτυπάνε μέσα μου φόρα γλυκά πουλιά
και με τρελαίνουν ράμφος
Γιατί θαρρείς που κλαίω
Βλέπω στο ύπνο μου είσαι γυαλί 
φουρτούνα θάλασσα
και κόπτομαι αντίσταση αρμυρό ακρωτήρι
Μη μου προσάπτεις το όνομα της άμμου
μακριά από μένα η σοφία των αιώνων
μακριά από μένα κι η φοβία των τριβών
εγώ για λίγα χρόνια ήρθα εδώ
για να κρατώ το ποινολόγιο βράχων
και από θύμα ξέρω αλώβητο
κι από ταχύρρυθμα μαθήματα φτερών
κι από τον άνεμο δεν έκλεψα ούτε ένα μυστικό
μιαν πτήση μόνο ειδικεύτηκα αγάπης
Κι εσύ που ξέρεις
να ανασηκώνεις της άνοιξης τις πέτρες τρυφερά
μην πληγωθούν οι μυρμηγκοφωλιές
πέρασαν κιόλας τρεις χειμώνες
κι έχεις μια ζωή να φανείς

Hermann Hesse - " Im Nebel "

Seltsam, im Nebel zu wandern!
Einsam ist jeder Busch und Stein,
Kein Baum sieht den anderen,
Jeder ist allein.

Voll von Freunden war mir die Welt,
Als noch mein Leben licht war;
Nun, da der Nebel fällt,
Ist keiner mehr sichtbar.

Wahrlich, keiner ist weise,
Der nicht das Dunkel kennt,
Das unentrinnbar und leise
Von allem ihn trennt.

Seltsam, im Nebel zu wandern!
Leben ist Einsamsein.
Kein Mensch kennt den andern,
Jeder ist allein.

*

Στην ομίχλη


Παράξενο να περπατάς στην ομίχλη
μοναχικός ο κάθε θάμνος η κάθε πέτρα
κανένα δέντρο δε βλέπει τ΄ άλλο
το καθένα είναι μόνο

όσο ακόμα στη ζωή μου υπήρχε φως
ο κόσμος ήταν γεμάτος φίλους
τώρα που πέφτει η ομίχλη
δε φαίνεται κανείς πια

στ΄ αλήθεια δεν χρειάζεται να είσαι σοφός
για να ξέρεις
πως το σκοτάδι ήσυχα κι αναπόφευκτα
μας χωρίζει από όλα

είναι παράξενο να περπατάς στην ομίχλη
η ζωή είναι μοναξιά
κανένας δε γνωρίζει τον άλλο
καθένας είναι μόνος


(απόδοση: Σωκράτης Ξένος)


Ο Herman Hesse γεννήθηκε το 1877 στο Galw, μια μικρή πόλη του Μέλανα Δρυμού. Στα γράμματα εμφανίστηκε το 1899 με την ποιητική συλλογή “Τα ρομαντικά τραγούδια” και τη συλλογή πεζών “Μια ώρα μετά τα μεσάνυχτα”. Ακολούθησαν πολυάριθμα έργα, που τον καθιέρωσαν ως έναν από τους δημοφιλέστερους συγγραφείς του 20ού αιώνα: "Πήτερ Κάμεντσιντ" (1904), "Κάτω από τον τροχό" (1906), "Γερτρούδη" (1910), "Ντέμιαν" (1914), "Σιντάρτα" (1927), "Ο λύκος της στέπας" (1927), "Νάρκισσος και Χρυσόστομος" (1930), "Ταξίδι στην Ανατολή" (1932) κ.ά. Υπήρξε ιδρυτής του περιοδικού Vinos Voco, μέλος της Πρωσικής Ακαδημίας, επίτιμος διδάκτορας του Πανεπιστημίου της Βέρνης και τιμήθηκε με πολλά βραβεία, μεταξύ των οποίων με το βραβείο Νόμπελ το 1946, και με το βραβείο Ειρήνης των Γερμανών βιβλιοπωλών το 1955. Πέθανε το 1962.

" κλίση απογοήτευσης "

Παράφορο ονειρεύτηκα 

κυκλάμινο

να ανασαίνει στη άκρη του νοτιά

σα σκέψη τρυφερή να τρέμει

ξέσκεπο στη βροχή

την άμυνά του έψαυσα με ένα φιλί

κι αυτό αχνό

βελούδο δαμασκί

μού ξετυλίγει το σπαθί

που χείλη κόβει

Ξύπνησα

και σε έψαχνα στο στόμα μου

Nightingale

έσκυψα στο σκοτάδι σου
στιγμή για να σε δω, μα δε σε βρήκα

άχου κοντή μου ακοή και λιγοστό μου οξυγόνο

θα κρατήσω ακέραια την ανάσα μου,

θα ασκηθώ στο βάθος σου, στα φωτεινά σου σκοτεινά

...