Σάββατο 13 Ιουνίου 2015


Σάββατο 30 Μαΐου 2015

Κοίτα



Κοίτα
μη ναυαγήσεις σε απόφαση σιωπής
νύχτα που κωπηλατώ
ολομόναχος τα δυο μου χέρια
κι εσείς πηγάδια μου ακάλυπτα
μη με καλείτε όχι τώρα
που τα μαύρα τριαντάφυλλα στην ακμή τους
έχω ταξίδι μακρινό να κάμω
σε γόνιμο παντέρημο
όπου τα ανθρώπινα υπόγεια
και τα φράγματα των φωνών
εκεί χτίζω ελαιώνες
με την ασπίδα τους εξοστρακίζω
τα τυφλά βέλη του μύχιου
κι η συνέπεια της πίκρας
καταπράσινο φύλλο

ω, ζώσα του μέλλοντος ποινή
πώς να γινόταν να μου ψιθύριζες
ένα δροσερό χατίρι στ` αυτί
ορμητικό υποσχέσεις
αλήθεια σου μιλάω
τι μ` έστειλες στους οπωρώνες της ερήμου
μόνο ένα μήλο δροσερό σου ζήτησα
κόκκινο απ’ όλες τις μεριές του ήλιου

Δευτέρα 11 Μαΐου 2015

ΠΕΡΙΣΥΛΛΟΓΕΣ




 Ξάπλα  στηρίζει  η ύλη αθάνατο
στον αγκώνα της περισυλλογής
κι η χούφτα νευρική γεμάτη χώμα
σφίγγει σώμα πηλό ανεπάρκειας
με το βελούδο μάτι του ελαφιού
τσαλακωμένο 

Κυριακή 26 Απριλίου 2015

Το πρώτο μου σπίτι
πλάι στη μυρμηγκοφωλιά
μικρόπετρες και ξύλα
κι η στέγη του από
πεσμένο πλατανόφυλλο
τα δάπεδα
βρύα βελούδα

αχ καθαρόαιμο συναίσθημα
που δεν κρατιέσαι με τίποτα

τώρα
στα υψίπεδα των κτιρίων
στις ψαλμωδίες των πικρών βροχών
τώρα μες στην κακοκαιρία των ανθρώπων
και των σπασμένων κεραιών

Σάββατο 18 Απριλίου 2015

...



«απόψε
που πηδώ
κύκνος ζεστός σε λίμνες άλλων ψαριών»

Αχ, είσαι και συ μια ανθρώπινη φωνή
αλλά με του πουλιού γλυκό το ράμφος
αλλά με των θυμάτων τις εισπράξεις

βάλτες στην άκρη,
πάντα απ’ το μέλλον
έρχεται η πείνα κι η ανέχεια
είναι η απρόσωπη συνάντηση με το ελθόν
αφού τώρα δεν υπάρχεις

άλλοτε κομιστής περισκοπίου
τι έφερα μαζί μου απ’ το Βοριά

τα βράδια
τα βράδια που σε ονειρεύομαι 
και τα χείλη μου που γνώρισες ξυπνούν
με απάνω λίγο χιόνι

Παρασκευή 13 Φεβρουαρίου 2015

ΚΙΤΡΙΝΕΣ ΜΕΡΕΣ



πού ζεις
πού είσαι σώμα
ολόγυμνο να ξάπλωνες
σε πρωτοχτύπητο από ήλιο βράχο
να μη γυρεύεις θάνατο
μήτε σωσμό
μόνο της πέτρας θαλπωρή
κι άρωμα χλωροφύλλης
μονιάς αγκάθι που τρυπά
κι ανθίζει αίμα
κι όλα όλα μακριά
απ` τα γέλια του συρμού
κι έξω απ’ το θέμα

ρίξε όσα κέρματα χρωστάς
στις τσέπες των αχρείων
λύγα κοιμήσου ήσυχα